For the record

It's a nice day thus far. Heehehe! Somethings in store ahead of me. Ewan ko kung sa akin talaga mangyayari. Pero mukhang darating na talaga ang pagbabago. Ayoko na sanang magsulat dito at sa journal na lang. Kaso nasabi ko, wala lang. Siguro dito na muna.

I want to be deleted

The title doesn't really reflect what I feel. I had a chat with Ate Dhole and she is having a hard time with ate Ruth, because the latter has been stealing identity and money from her. I just hope that they can resolve their dilemna. Totally nang walang tao sa paupahan sa baba so ang susunod naman ay ang pag-aayos at pagkukumpuni ng mga sirang meron don, pagpipintura, etc. Di ako gaanong excited na bumalik sa kwartong ito. I have hesitations lalo na dahil feeling ko may ghost sa kwartong ito na gustong pigain ang kaluluwa ko. But all the same I still want to sleep again here. Dahil na rin late na ako, late being 10-11pm na ako nakakatulog lately dahil na nga rin sa panonood ni mama ng tv hanggang ganoong oras.

Isa pang issue na kailangan kong ayusin ay ang annual eb namin ng youthzone chatters. Wala akong perang pwedeng ipang-eb sa ngayon. Nakaligtaan ko kasing maglaan para don. So pihado na aasa nanaman ako sa allowance na ibibigay ni Auntie Ely.

Pupunta uli kami ngayong ospital para dalawin sa Tita Edith. Sana nasa good mood siya ngayon. At maayos naman ang pakiramdam niya. Pinag-pra-pray ko siya lately and I hope God hears my pleas.

Well, wala na akong gaanong gustong i-discuss. Maybe next time na lang uli. At sana naman habaan ko na sa susunod.

Nagpapakasaya

Yan ako nitong mga nakaraang araw. Sinasayang ko ang oras ko sa paglilibang sa aking sarili. Oo nga at tumutulong ako sa bahay pero di ganoon kabigat ang mga ginagawa ko. Kailan ko pa kaya marerealize? Sana hindi maging huli ang lahat. Bukod sa pag-aaksaya ng kuryente medyo pumapasok na ako sa zone ng 'change' na masasabi. Si Ate Rina at Ate Mhay ay buntis. Nangangampanya na ang mga tatakbo bilang opisyal sa Mayo. At me mga bagay na sadyang kakaiba. Pero naroon pa rin ako sa zone na tinatawag kong 'routine'. Ewan ko kung ano pang sunod na isusulat. Basta lang.

Umuulan na

Sa wakas umulan din pagkatapos ng ilang linggong sobrang init ng araw. Ngayon lang uli ako naging masaya na umuulan. Dahil sa problema sa El Nino nanganganib na maubos ang inimbak na tubig sa mga dam. Maghihirap ang mga taong kumuha ng tubig. Kakaiba talaga ang feeling na dulot ng ulan. Nag-iiba ang kulay ng paligid at lumalamig sa pakiramdam. Kahit na alam mong hassle dahil kailangan mong magdala ng payong pag aalis, tila mas maganda na yon kaysa naman masunog ang balat mo sa araw. Eto rin yung mga pagkakataon na gusto mong manatili na lang sa bahay at magmuni-muni. Oh ulan! Buti at dumating ka na. Kaso hanggang kailan kaya ito? Masosolve kaya nito ang pangambang dulot ng El Nino. Sana! O sige maglalaro lang muna ako sa Facebook at panaka-nakang magsusulat dito.

It's a Wow

Tagal ko na ring di nakakasulat dito. Wala naman gaanong pinagbago sa buhay ko. Ganito pa rin, paggising sa umaga computer agad. Minsan nagbabasa ako ng mga cheap books ko na mga me sense naman na binibili ko sa Booksale pag me pagkakataon. Then I do my usual na paghuhugas ng pinggan, paliligo at toothbrush. Nagkaroon ako ng overwhelming feeling to write again since nalaman ko about sa isang new publishing house, ang Chapters of the Heart. Di naman nila nireject ang pinasa kong novel but it was meant for thorough revision. As in halos lahat ay iibahin. Wala daw kasing lalim ang conflicts. Dapat sa umpisa pa lang ay nacapture na ang scenes. Then sabi ng PHR wala daw romance. Si Ms. Sofia sinabing dragging ang kabuuan ng story. Haayz! So ako naman eto wala na talagang pag-asam na maging writer pa. Well, meron konti. Pero di na rin ata matutupad ang kagustuhan kong until 30 years old ay aasamin ko pa ito. Ganon nga ang araw-araw ko. Medyo routine na ang lahat. Sa hapon ang pinaka-highlight ng araw ko ay ang panonood ng mga hapon telenovelas ng Qtv. And then andon pa rin ang pagbabantay ko sa ice candy. I don't know what to do for money anymore. Sana dumating ang time na magkaroon ako ng bagong mapagkakakitaan. Dahil talagang ang hirap ng walang pera. Sa mga susunod na araw ay magsusulat uli ako dito. So for now. Ciao!